Францыск Скарына — беларускі першадрукар, асветнік: жыццёвы шлях, філасофскія і рэлігійныя погляды, кнігавыдавецкая дзейнасць. Паслядоўнікі Францыска Скарыны (Сымон Будны, Васіль Цяпінскі, Пётр Мсціславец, Мялецій Сматрыцкі).
1Францыск Скарына (каля 1490 — каля 1551).
Адукацыю атрымаў у Полацку і Вільні. У 16 гадоў скончыў Кракаўскі ўніверсітэт і атрымаў ступень бакалаўра.
Затым экстэрнам паспяхова здаў экзамен на званне доктара медыцыны ва ўніверсітэце ў Італіі.
6 жніўня 1517 года выдаў друкаваную кнігу «Псалтыр», пераклаў Біблію на царкоўнаславянскую мову і выдаў яе ў 23 кнігах.
Арганізаваў друкарні ў Вільні. У 1522 і 1525 гадах выдаў яшчэ дзве кнігі: «Малую падарожную кніжку» і «Апостал».
Францыск Скарына стаў заснавальнікам новага разумення патрыятызму як любові і павагі.
2Паслядоўнікам Францыска Скарыны ў справе кнігадрукавання стаў Сымон Будны.
У 1562 годзе ён выдаў першую на тэрыторыі Беларусі друкаваную кнігу на старабеларускай мове — «Катэхізіс».
Другім з паслядоўнікаў Скарыны быў Васіль Цяпінскі.
У 1564 годзе ў Маскве Іван Фёдараў і Пётр Мсціславец выдалі кнігу «Апостал», але з-за пераследу духавенства былі вымушаны пераехаць у ВКЛ.
Беларускія вучоныя ўстанавілі, што першая ў свеце кніга з назвай «Буквар» была выдадзена ў 1618 годзе ў мястэчку Еўе (цяпер гэта літоўскі горад Вевіс).
Там жа выдаецца граматыка Мялеція Сматрыцкага, якая на працягу XVII–XVIII стагоддзяў служыла падручнікам па царкоўнаславянскай мове для ўсяго ўсходнеславянскага насельніцтва.
Па ёй вучыўся і вялікі рускі вучоны М. Ламаносаў.