Люблінская унія: прычыны, умовы, значэнне для беларускіх земляў. Барацьба ВКЛ за захаванне самастойнасці. Статут ВКЛ 1588 г.
1Новая дзяржава РэчПосп-«агульная справа» - саюз ВКЛ і Польскага каралеўства.
Створаны 1 ліпеня 1569 г. у выніку Люблінскай уніі.
Прычыны аб'яднання: цяжкае знешнепалітычнае становішча ВКЛ з-за Лівонскай вайны 1558—1583, жаданне польскай шляхты падпарадкаваць ВКЛ і атрымаць новыя землі, пашырыць уплыў каталіцызму на беларускія землі.
2Польшча імкнулася да далучэння ВКЛ.
Дэлегацыя ВКЛ на чале з Радзівілам Рыжым выступала за заключэнне раўнапраўнага саюза. на сойме дабіліся ад Жыгімонта II Аўгуста тэрытарыяльных саступак.
Вышэйшым органам улады- сейм. Кароль РП - Стэфан Баторый.
Асобнымі ў ВКЛ і Польшчы захоўваліся:
адміністратыўны апарат
заканадаўства, прадстаўленае ў ВКЛ Статутамі
тытул, пячатка з сімвалам дзяржавы, мова: старабеларуская - у ВКЛ, польская і латынь - у Польшчы
Такое аб'яднанне называецца федэрацыяй.
3Вынікі Люб уніі: шэраг найбагацейшых земляў былі ўключаны ў склад Польшчы, выклікалі незадаволенасць большай часткі магнатаў ВКЛ, польская шляхта мела права атрымліваць зямельныя ўладанні на ВКЛ, а шляхта ВКЛ страціла такое права.
Адбылася паланізацыі шляхты ВКЛ. У 1697 – «Ураўненне правоў», шляхта ВКЛ цалкам ураўноўвалася ў правах з польскай.
Шляхта ВКЛ прыняла польскую мову і польскую культуру, перайшла ў каталіцтва. да канца XVII ст. сфармавалася адзінае саслоўе -«народ шляхецкі».
4Статут ВКЛ 1588 г. быў падрыхтаваны пры ўдзеле канцлера ВКЛ Астафія Валовіча і падканцлера Льва Сапегі.
Статут абавязваў урад вярнуць адрынутыя ад княства землі. Леў Сапега на свае сродкі выдаў 3 Статут ВКЛ.
Ва ўступленні да яго ён сфармуляваў ідэю прававой дзяржавы. Але Статут абараняў інтарэсы феадалаў і канчаткова прымацаваў сялянства.